Kim jesteśmy?

Jako widzowie i amatorzy programów telewizyjnych jesteśmy obecnie zasypywani ofertą. Praktycznie każdy może znaleźć dla siebie coś odpowiadającego zainteresowaniom. Chcecie poznać nowe przepisy? Proszę bardzo, rzesza restauratorów lub pasjonatów gotowania wprowadzi was w ten świat, nomen omen, od kuchni. Zastanawialiście się kiedyś, jak to byłoby poślubić zupełnie nieznaną sobie osobę? Voila, poznajcie zmagania tych, którzy odważyli się na taki krok! A może macie już żonę/męża i ze zwykłej nudy czy ciekawości chcielibyście chociaż na chwilę przekonać się, jak to byłoby dzielić codzienność z inną partnerką/innym partnerem? Nic łatwiejszego: to również znajdziecie w ofercie. Na podobny eksperyment zdecydowali się bohaterowie powieści „Nie ten mąż” Kathryn Croft. Do czego doprowadziła ta z pozoru niewinna zabawa…?

Abby i Rob to młode małżeństwo, świeżo po przeprowadzce. Przenieśli się do Londynu ze względu na pracę mężczyzny – to dobrze zapowiadający się prawnik, który stanął przed szansą rozwoju. Jego żona niestety trochę na tym cierpi, bo utraciła pozycję wicedyrektorki szkoły i poszukuje nowej pracy. Po śmierci mamy i przeprowadzce Abby czuje się bardzo smutna, ale 

nie zamierza się zwierzać Robowi ze swoich lęków. Jego marzenie się spełniło, a ona będzie musiała się ze swoim trochę wstrzymać. Czyż nie na tym polega małżeństwo? Na poświęceniu. Na dawaniu i braniu. I wszystkich innych rzeczach, o których ludzi nie wspominają.

Prawdziwym zbawieniem okazuje się dla niej poznanie Sienny. Ona również znajduje się w gorszym momencie życia – właśnie straciła posadę rejestratorki medycznej w szpitalu, w którym jako lekarz pracuje jej mąż, Greg. Teraz kobieta chciałaby zostać dekoratorką wnętrz, co nie do końca podoba się Gregowi. Wbrew jego obawom Sienna zdobywa pierwsze zlecenie właśnie u Abby. Próbuje podbudować poczucie własnej wartości – jest drugą żoną Grega i czuje się stale porównywana przez jego znajomych do poprzedniej partnerki mężczyzny. 

Młode kobiety zbliżają się do siebie i z czasem zaczynają organizować spotkania we czwórkę. Na jednym z nich, po alkoholu, Sienna proponuje, by ona i Abby wymieniły się mężami na jedną noc. Bardzo mocno podkreśla, że nie chodzi o seks, lecz jedynie przenocowanie w domu obcej partnerki. Mimo początkowego sceptycyzmu już po chwili wszyscy się zgadzają. Chociaż sytuacja ma się opierać jedynie na spędzeniu ze sobą wieczoru i rozmowie, wszyscy są zestresowani, a rozluźnienia szukają oczywiście w alkoholu. A krótko po tej „wymianie” Greg znika. Sienna domyśla się, że między Abby a jej mężem doszło do czegoś, do czego nie chcą się przyznać, i usiłuje dociec prawdy na ten temat.

I w tym momencie obie kobiety zaczęły mnie irytować. Abby, ukrywająca prawdę nawet przed Robem, unikająca konfrontacji i ignorująca cierpiącą przyjaciółkę, i Sienna, podejmująca nieracjonalne i irytujące decyzje, chwilami zachowująca się wręcz nieco psychopatycznie. Choć z drugiej strony – nie wiem przecież, jak sama reagowałabym, gdyby zniknęła najbliższa mi osoba, a ja szalałabym z rozpaczy. 

Bardzo duży minus stawiam przy języku – i trudno mi powiedzieć, czy to język autorki, czy tłumaczki. Oczywisty wydaje się fakt, że każdy z nas posiada własną manierę, sposób mówienia. Tymczasem w powieści Kathryn Croft wszystkie postaci mówią tak samo. Każdy, absolutnie każdy z bohaterów kończy zdanie zwrotem „czyż nie?”. Wygląda to źle i nienaturalnie. Zupełnie jakbyśmy powielili jednego bohatera w kilku postaciach, zmienili mu wygląd, imię, płeć, ale sposób mówienia zostawili bez zmian. Mocno popsuło mi to odbiór książki.

Przyznam szczerze: obawiałam się, że powieść okaże się sztampowa i przewidywalna. Miałam też pewne pomysły na rozwiązanie, które na szczęście okazały się nietrafne i dalekie od prawdy. Kathryn Croft skonstruowała fabułę tak umiejętnie, że lektura wciąga i trudno odłożyć ją na później. Poza tym zakończenie jest zaskakujące. Zachęcam Was zatem do przeczytania tej książki, na pewno nie będzie to zmarnowany czas. Choć ostrzegam: jeśli zwracacie uwagę na część językową, a nie tylko fabularną, przygotujcie się też na wiele momentów irytacji.

Udostępnij