Póki śmierć nas nie rozłączy?

Odeta i Hubert Weberowie świętują dziesiątą rocznicę ślubu w drogiej restauracji. Miłą atmosferę przerywa pojawienie się kobiety, która robi Hubertowi awanturę. Cała sytuacja zostaje sfilmowana przez gości lokalu. Okazuje się, że tajemnicza nieznajoma to Adrianna, była narzeczona Huberta. Informacja ta poważnie zaburza dotychczasowy porządek w życiu małżonków, tym bardziej że mężczyzna wcześniej nie wspomniał Odecie ani słowem o Adriannie. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na drugi dzień Adrianna zostaje znaleziona martwa. Nagrania z restauracji trafiają do sieci, a na Weberów spada lawina hejtu. Odeta rozpoczyna własne śledztwo, w trakcie którego poznaje tajemnice skrywane przez męża. Czy dobrze zna człowieka, z którym żyje?

„Narzeczona” to kolejna jednotomowa powieść pióra Marcela Mossa. Sięgnąłem po nią, ponieważ spodobał mi się poprzedni stand alone autora. Tym razem Moss również ukazuje życie pozornie idealnego małżeństwa – jednak im dalej w las, tym ciemniej… Trzeba dodać, że Odeta jest pisarką i wydarzenia z restauracji komplikują nie tylko jej życie rodzinne, ale i zawodowe. Kobieta jest rozdarta i pełna niepewności, a ta tylko narasta wraz z postępami w prowadzonym przez nią śledztwie. Chce zaufać Hubertowi, który zarzeka się, że jest niewinny – ale czy na pewno? Od początku czuć, że mężczyzna jest niejasną postacią, która więcej kryje, niż mówi. Adrianna z kolei nie ma szczęścia do mężczyzn – doświadczyła z ich strony wiele przykrości, a przeszłość zostawiła na niej wyraźne piętno. I mmo że mamy tutaj sporo postaci z różnymi problemami, nie mogę powiedzieć, by któraś z nich wzbudziła moją wyraźną sympatię. Byłem podejrzliwy w zasadzie wobec każdego bohatera.

Fabułę śledzimy z dwóch perspektyw czasowych. O wydarzeniach z teraźniejszości opowiada Odeta, gdy zaś cofamy się do przeszłości, autor oddaje głos Adriannie, a konkretnie: jej pamiętnikowi. Moss nie traci czasu i od samego początku rzuca czytelnika w wir wydarzeń, a w miarę rozwoju akcji pojawia się więcej pytań niż odpowiedzi. Napięcie w tej powieści jest umiejętnie podtrzymywane i dawkowane, co w połączeniu z dość krótkimi rozdziałami sprawia, że lektura idzie naprawdę szybko.

Czy zatem „Narzeczona” jest powieścią, która zwala z nóg? Nie. Niby wszystko zagrało: jest napięcie, są tajemnice i plot twisty. Autor zadbał o to, by opowiadana przez niego historia była wiarygodna. A jednak w moim odczuciu jest to po prostu kolejny thriller psychologiczny o małżeństwie, którego życie zostało wywrócone do góry nogami. Wszystkie te opowieści, choć czyta się je dobrze, są do siebie bardzo podobne. Jeśli zatem lubicie takie historie i nie przeszkadza wam wrażenie powtarzalności, „Narzeczona” powinna się wam spodobać. Ja lubię, dlatego mimo świadomości, że raczej nie dostanę niczego przełomowego, co jakiś czas po nie sięgam.

Udostępnij