Kto jest winny?

W domu dziennikarza Ryszarda Gawrona zostaje znaleziony dysk. Na prośbę jego siostry komisarz Jacek Okoński decyduje się obejrzeć zamieszczone na nim nagranie. Materiał sugeruje, że człowiek odsiadujący wyrok za zabójstwo młodej kobiety może być niewinny. Policja wraca do sprawy, która wydawała się zamknięta. A w tym samym czasie ze szpitala psychiatrycznego ucieka Kidnaper, którego komisarz Jacek Okoński swego czasu złapał.

„Martwi też mówią” to czwarty tom serii z Jackiem Okońskim i przed jego lekturą warto zapoznać się z poprzednimi częściami cyklu – tym bardziej że znajdziemy tu nawiązania do wcześniejszych historii. Okoński to policjant skuteczny w rozwiązywaniu spraw, a przy tym jeden z tych, którzy mają talent do pakowania się w kłopoty. Dlatego chociaż dostał zakaz zajmowania się sprawą, to podejmuje się śledztwa, czym wzbudza niezadowolenie przełożonych. 

Rafał Glina serwuje nam opowieść, w której przeszłość ma wpływ na teraźniejszość, a każda podjęta decyzja niesie konsekwencje, z którymi prędzej czy później trzeba będzie się zmierzyć. Postaci, które spotykamy w książce, nie są płaskimi tworami bez wyrazu, lecz ludźmi z krwi i kości. Ta pogłębiona psychologia postaci sprawia, że opowieść jest wiarygodna i potrafi mocno zainteresować czytelnika i skutecznie przykuć go do lektury.

Autor nadał akcji dużej dynamiki, co w połączeniu z jego dobrym i lekkim piórem sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko, mimo że śledztwo nie należy do łatwych. Powieść jest momentami brutalna, choć absolutnie nie jest to brutalność bezsensowna ani przesadzona. Duży nacisk jest położony na wywołanie w czytelniku poczucia niepewności i zagrożenia.

Glina po raz kolejny napisał kryminał, który nie tylko dostarcza nam rozrywki, ale również zmusza do myślenia. Kolejne elementy układanki są odkrywane stopniowo, a autor prowadzi z czytelnikiem inteligentną grę, podsuwając mylne tropy. Gdy już wydaje nam się, że wszystko wiemy, Glina wprowadza element zaskoczenia i udowadnia, że to nieprawda. Nie wszystko jest takim, jakim wydaje się na pierwszy rzut oka, a ocenianie po pozorach bywa zgubne.

„Martwi też mówią” to kryminał, w którym wartka akcja łączy się z dobrze skonstruowaną, nieoczywistą intrygą, mocno zarysowaną warstwą psychologiczną oraz bohaterami skrywającymi niejedną mroczną tajemnicę. Jacek Okoński wraca w solidnym stylu, a Rafał Glina znowu pokazuje się jako pisarz ambitny, który dba o głębię opowiadanych przez siebie historii i przykłada się do ich opowiadania.

Udostępnij