Gra w manipulację

Debiutancka powieść Georgii McVeigh „Jestem tuż za tobą” to thriller psychologiczny, który zaczyna się jak spokojna powieść obyczajowa o radzeniu sobie z żałobą, a z czasem przeradza się w gęstą historię o obsesji, kłamstwach i manipulacji.

Główną bohaterką jest tu Iris, pogrążona w żałobie po śmierci ukochanego Freddiego. Kobieta regularnie zagląda na spotkania lokalnej grupy wsparcia dla osób, które straciły bliskich. Pewnego dnia miejsce naprzeciwko niej zajmuje Jack, wdowiec – i Iris zaczyna wierzyć, że ich spotkanie nie było dziełem przypadku i w jej życiu pojawiło się miejsce na nową miłość. Tyle że Iris ma swoje sekrety. Ma je też Jack. I zdecydowanie nie są to niewinne tajemnice.

Jedną z największych zalet tej powieści jest dla mnie właśnie główna bohaterka. Iris budzi ambiwalentne uczucia: czasami jej współczujemy, czasami nie znosimy, a chwilami nawet zwyczajnie się jej boimy. I wszystkie te emocje są intensywne. To dla mnie bardzo ważne, bo mało co w kryminałach i thrillerach irytuje mnie bardziej niż nijacy, pozbawieni charakteru bohaterowie. Z Iris tego problemu nie mam. Tyle że nie jest łatwo z nią empatyzować, co dla niektórych czytelników pewnie będzie wadą. Autorka pokazuje zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne kobiety, jej determinację i manipulatorstwo, ale nie próbuje usprawiedliwiać jej działań. Dobrze widzimy, że Iris robi rzeczy złe, przekracza granice i coraz mocniej pogrąża się w obsesji – i wiemy, co do tego doprowadziło. Dzięki temu to bardzo niejednoznaczna postać.

Początek książki może się nieco dłużyć. Nie powiedziałabym jednak, że jest nudny – autorka po prostu daje sobie dużo czasu na przedstawienie bohaterów, ich relacji i sytuacji, w której się znaleźli. Przez kilka pierwszych rozdziałów można więc mieć wątpliwości, czy „Jestem tuż za tobą” rzeczywiście okaże się thrillerem, czy raczej obyczajową historią o żałobie i próbie ułożenia sobie życia na nowo. Ale to tylko cisza przed burzą. W pewnym momencie powieść wyraźnie zmienia tempo, atmosfera się zagęszcza – i zaczyna się opowieść o psychologicznej rozgrywce. Manipulacja staje się tu nie tylko jednym z głównych tematów, ale też mechanizmem napędzającym całą historię, a my, odkrywając kolejne sekrety Iris i Jacka, zaczynamy kwestionować to, co przed chwilą wydawało się nam pewne.

Najwięcej dzieje się oczywiście pod koniec. Zwrotów akcji jest tu sporo i potrafią zaskoczyć, choć można zastanawiać się nad prawdopodobieństwem niektórych wydarzeń i nad tym, czy autorka nie poszła momentami o krok za daleko. Finał jest jednak na tyle dynamiczny, że łatwo przymknąć na to oko.

 Powieść „Jestem tuż za tobą” okazała się zatem udanym debiutem. Niepozbawionym wad, oczywiście, ale mającym to, co w thrillerze psychologicznym najważniejsze: wyrazistych bohaterów, atmosferę niepewności i poczucie, że pod powierzchnią pozornie zwyczajnych relacji dzieje się coś znacznie mroczniejszego. 

Udostępnij