Jak dobrze znasz swoich bliskich?

Adela Janas wraca w rodzinne strony po śmierci siostry, Iny. Policja uznaje zgon kobiety za samobójstwo, jednak Adela nie wierzy w tę wersję. Z pomocą komisarza Michała Orłowskiego oraz swojego narzeczonego Mateusza próbuje poznać prawdę. By to zrobić, zaczyna zagłębiać się w życie i sprawy siostry – i stopniowo odkrywa sekrety, o których istnieniu nie miała pojęcia.

Akcja powieści rozgrywa się w Pętlicach, do których główna bohaterka przyjeżdża z Wrocławia. W powieści występują dwie ramy czasowe – „wcześniej” i „teraz”. Autorka nie tylko daje nam więc możliwość towarzyszenia Adeli w jej próbie wyjaśnienia okoliczności śmierci siostry, ale też pozwala poznać samą Inę. O tym, że lekturę „Desperatki” uznaję za udaną, świadczy fakt, że przeczytałem tę książkę od początku do końca w jeden wieczór. Alicja Sinicka stworzyła bowiem powieść, w której tak naprawdę nie ma dobrego momentu na przerwę. Prowadzi fabułę w taki sposób, że po zakończeniu rozdziału jak najszybciej chcemy wiedzieć, co wydarzy się dalej, mimo że akcja wcale nie jest bardzo dynamiczna.

Książka stanowi połączenie kryminału i thrillera. Dużo tu także elementów psychologicznych, które są najbardziej widoczne w kreacji bohaterów oraz relacji między nimi. Już na wczesnym etapie fabuły dowiadujemy się o niełatwych i napiętych stosunkach między siostrami. Ina zawsze czuła się tą gorszą siostrą, zepchniętą na bok, przegrywającą z Adelą na każdym możliwym polu. Adela zdaje się mieć bardzo poukładane życie: skończyła studia prawnicze, prowadzi z narzeczonym kancelarię prawną we Wrocławiu. Ina to jej całkowite przeciwieństwo – zawsze lubiła życie na krawędzi, podejmowała ryzykowne i często nieprzemyślane lub źle skalkulowane decyzje. O ile Adelę polubiłem szybko i kibicowałem jej w trakcie lektury, o tyle z Iną było trochę inaczej. Trudno mi było się do niej przekonać, jednak starałem się jej nie oceniać, gdyż postępowanie kobiety bynajmniej nie należało do czarno-białych. Bohaterów w tej historii nie ma zbyt wielu, niemniej Sinicka na każdego rzuca cień podejrzenia, przez co nie jest łatwo wytypować, kto jest winny, tym bardziej że właściwie każdy z nich skrywa jakiś sekret.

„Desperatka” nie ucieka od poruszania trudnych tematów. Autorka dotyka tutaj takich problemów, jak nałogowy hazard czy rywalizacja między koleżankami z pracy. Również to, co dzieje się między komisarzem Orłowskim a Adelą bardzo ubarwia i ubogaca całość. Do tego styl autorki jest lekki, rozdziały zaś krótkie, dzięki czemu książkę czyta się naprawdę jednym tchem – mimo że to trudna i momentami bolesna opowieść o skomplikowanych relacjach i mrocznych sekretach. To historia o tym, że za życzliwym uśmiechem może kryć się niewyobrażalna podłość, a ci, których pozornie znamy, tak naprawdę są dla nas zupełnie obcy.

Udostępnij