Minier Bernard

Bernard Minier urodził się 26 sierpnia 1960 roku w Béziers. Dorastał w Montréjeau, niewielkiej (liczącej około 3 tysięcy mieszkańców) miejscowości u podnóża Pirenejów. Chęć pisania odkrył w sobie już jako siedmiolatek, kiedy w szkole usłyszał nauczyciela czytającego „Robinsona Crusoe”. Pierwszą książkę opublikował jednak dopiero niemal pół wieku później – w 2011 roku. Podobnie zresztą jak inny popularny francuski autor, Pierre Lemaitre. Może późny debiut to francuski przepis na sukces?

Bernard Minier od dzieciństwa uciekał w książki. Najbardziej lubił te o niezwykłych lądach: „Tajemniczą wyspę”, „Władcę pierścieni”… Ale czytał wszystko: Camusa, Dostojewskiego, Conan Doyle’a. Pisał zaś, odkąd skończył dziesięć lat. A pierwszą ofiarę zamordował (oczywiście na papierze) jako szesnastolatek.

Ojciec Miniera wymarzył sobie, że syn będzie inżynierem. Bernard porzucił jednak studia, by zamieszkać bez grosza przy duszy w Hiszpanii. Do kraju wrócił po dwóch latach, w 1984 roku, bo „człowiek musi coś jeść”. Podjął tu pracę jako celnik – przepracował tak ćwierć wieku, z czasem awansując na stanowisko naczelnika służby celnej w Montreuil. A w wolnym czasie czytał i pisał.

Choć brał udział w konkursach literackich, jego kariera pisarska rozpoczęła się dopiero wówczas, kiedy zaprzyjaźnił się z pewnym pisarzem. To on namówił go, by dopisał dalszy ciąg do leżącego od kilku lat w szufladzie rękopisu i wysłał go do wydawców. Tak powstał „Bielszy odcień śmierci” (oryg. „Glacé”) – debiutancka powieść Miniera. Otrzymał za nią szereg nagród, a w 2014 roku brytyjski tygodnik „The Sunday Times” uznał „Bielszy odcień śmierci” za jedną z pięćdziesięciu najlepszych powieści kryminalnych i thrillerów minionych pięciu lat. Książka doczekała się także serialowej ekranizacji, zatytułowanej „Lód” (2017), dostępnej na platformie Netflix.

„Bielszy odcień śmierci” to pierwsza część (liczącego dotychczas sześć części) cyklu powieściowego, którego bohaterem jest tuluski komisarz-erudyta Martin Servaz, nieco zagubiony we współczesności (nie lubi nowych technologii, za to kocha czytać i słuchać klasyków). Jako charakterystyczne cechy twórczości Miniera krytycy wymieniają: ciężką atmosferę, dopracowaną fabułę, uwagę dla szczegółów i wiarygodne psychologicznie charaktery. Sam Minier mówi, że ciekawi go ludzka strona postaci, również tych negatywnych, a tworząc je, próbuje pokazać przekrój francuskiego społeczeństwa.

Obecnie Bernard Minier mieszka w mieszka w Essonne w Île-de-France z żoną i dwójką dzieci i zajmuje się wyłącznie pisaniem – mówi, że nie potrafi się od niego powstrzymać.

Książki Miniera są tłumaczone na 21 języków. 

 

Twórczość:

Cykl z Martinem Servazem

  • „Glacé” (2011) – wyd. pol. „Bielszy odcień śmierci”, Dom Wydawniczy Rebis 2012, tłum. Monika Szewc-Osiecka
  • „Le Cercle” (2012) – wyd. pol. „Krąg”, Rebis 2013, tłum. Monika Szewc-Osiecka
  • „N'éteins pas la lumière” (2014) – wyd. pol. „Nie gaś światła”, Rebis 2015, tłum. Monika Szewc-Osiecka
  • „Nuit” (2017) – wyd. pol. „Noc”, Rebis 2018, tłum. Monika Szewc-Osiecka
  • „Soeurs” (2018) – wyd. pol. „Siostry”, Rebis 2019, tłum. Monika Szewc-Osiecka

Inne powieści

  • „Une putain d’histoire” (2015) – wyd. pol. „Paskudna historia”, Rebis 2015, tłum. Monika Szewc-Osiecka
  • „M, le bord de l'abîme” (2019)

 

Nagrody i wyróżnienia:

  • 2011 – Prix Polar au Festival de Cognac, za „Bielszy odcień śmierci” 
  • 2012 – Prix „Découverte” Polars Pourpres, za „Bielszy odcień śmierci”
  • 2012 – Prix de l’Embouchure (przyznawana przez policję w Tuluzie), za „Bielszy odcień śmierci”  
  • 2013 – Prix des bibliothèques et des médiathèques Cognac, za „Krąg”
  • 2013 – Prix Dora-Suarez-leblog, za „Bielszy odcień śmierci”
  • 2015 – Prix du meilleur roman francophone du Festival de Cognac, za „Paskudną historię”

 

Źródła:

https://next.liberation.fr/livres/2017/03/21/bernard-minier-le-crime-paie_1557356

https://fr.wikipedia.org/wiki/Bernard_Minier

http://bernard-minier.com/

Udostępnij artykuł